Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Απολογισμός...

Amedeo Modigliani: “gypsy woman with a child”

Δύσκολο το καλοκαίρι... Μη με ρωτήσεις γιατί, μη μου πείς όχι.... Ήταν δύσκολο, τελεία. Πέρασε όμως...
Και εκτός απο τη γενικότερη πίκρα, άφησε και ευχάριστες, ζεστές στιγμές...
Θέατρο κάτω απο τα αστέρια με εξαιρετικές παρέες.

Σε μια παιδική παράσταση με αγαπημένη παιδική φίλη που η απόσταση μας χωρίζει χρόνια τώρα, αλλά η αγάπη μας φέρνει κοντά πολύ συχνά, μοιραστήκαμε μια υπέροχη στιγμή που ακόμα και τώρα μου φέρνει δάκρυα συγκίνησης στα μάτια...Εκείνη κι εγώ και δίπλα η παιδική μας φίλη, τα παιδιά των τριών μας και κάπου ξαφνικά ένα αέρινο χάδι, μια ανάμνηση απο την μητέρα της που την άφησε εξαιρετικά νωρίς....Ορκίζομαι οτι ήταν εκεί, μαζί μας, και φρόντισε να μας στεγνώσει ένα μικρό περαστικό δάκρυ... Και πιό πέρα, τρία μικρά κορίτσια, να κοιτάζουν με δέος το μέλλον τους, με ολοστρόγγυλα μάτια. Να αγναντεύουν το μακρινό τους μέλλον και να κρατιούνται απο το χέρι γεμάτα έξαψη, απορία και θαυμασμό.
Πόσο ευλογημένη αισθάνομαι που με τιμούν με τις στιγμές τους τόσο υπέροχοι άνθρωποι....

Μετά, μια παράσταση αρχαίου δράματος με το γιο μου. 7 επί Θήβας...
Σε ευχαριστώ, παιδί μου...Υπέροχη εμπειρία να σε έχω δίπλα μου, μέσα σε ένα κατάμεστο ρωμαϊκό θέατρο, παρακολουθώντας λέξεις χιλιάδων χρόνων να φτάνουν στο παρόν και να εκρύγνηνται μπροστά στα μάτια μας, φωτίζοντάς μας με αξίες και ομορφιά...

Ακόμα, απογεύματα στη θάλασσα, παρέα με ανθρώπους που αγαπώ και η ζωή μου είναι δεμένη μαζί τους, όσο κι αν αυτό με δυσκολεύει ή με κάνει να γκρινιάζω. Υπέροχα γέλια, αστεία πειράγματα και ζεστή ανθρώπινη επαφή. Ωραία ηλιοβασιλέματα και η εικόνα ενός παιδιού να παίζει ανέμελο με την οικογένειά του γελώντας μέσα στα κύματα...

Μη νομίζεις, ήταν δύσκολο καλοκαίρι..., μοναχικό...όπως πολλά καλοκαίρια της ζωής μου...Αν όμως διάλεγα στιγμές...αυτές θα διάλεγα για το καλοκαίρι του 2016. Μικρά φωτογραφικά ενσταντανέ, σαν απολογισμός ενός μακρινού, αρχαίου καλοκαιριού που πέρασε και ξεχάστηκε...

Καλό φθινόπωρο σε όλους!
Καλή σχολική χρονιά στους μικρούς εργάτες της μάθησης, καλή δύναμη στους αθλητές της ρουτίνας και μια αγκαλιά σε όλους. Και κυρίως σε αυτούς που δηλώνουν δυνατοί και τέτοιες χαζές, μεθυσμένες αγκαλιές τους φαίνονται περιττές.....

4 σχόλια:

Pippi είπε...

Καλό φθινόπωρο, αγαπητή μου Hermine, με πολλές ζεστές, αξιομνημόνευτες στιγμές επίσης!
Φιλάκια

Hermine είπε...

Και σε σένα, Πίππη μου. Καλό φθινόπωρο, καλή σχολική χρονιά και βέβαια καλά κρασιά! Να έχουμε να απολαμβάνουμε τις χειμωνιάτικες νύχτες....
Σε φιλώ.

Memaria είπε...

Κατάφερες να με συγκινήσεις με τις στιγμές του καλοκαιριού σου!
Σου εύχομαι ένα ευκολότερο Φθινόπωρο με ακόμα περισσότερες ευχάριστες κι όμορφες στιγμές!
Φιλιά πολλά!

Woman in Blogs είπε...

Οι μεθυσμένες αγκαλιές ανεπιθύμητες;;; Απαραίτητες. (Τελεία!)
Κρατάμε τις όμορφες και συνεχίζουμε για ένα χαρούμενο φθινόπωρο!